“Bir gıda etiketiyle kendini anlat” deselerdi.
Rafda bir ürün var. Arkasını çeviriyoruz protein oranı, lif miktarı, enerji seviyesi, karbonhidrat. Ne var ne yok her şey yazıyor.
Peki ya bir insanın etiketi olsaydı ?
* %100 güven
* Katkısız çaba
* Yüksek empati
* Raf ömrü: Zorluklara dayanıklı
* İçindekiler: Aile, azim, biraz da hayal gücü
Gıda etiketleri, tüketiciye ortalama bilgi verir. Ama günümüzde insanlar da “tüketilmeye” başlandı.
Bir bakışta değerlendiriyor & değerlendiriliyoruz. CV’ler takipçi sayıları, dakikalarla sınırlı tanışmalar.
Her şeyin standardize edildiği bir dünyada, insan olmak da etiketlenmeye dönüştü. Ama asıl fark bence şurada başlıyor.
Kendi etiketimizi kendimiz yazıyoruz. Hazır gelmiş bir tanım değil bu. Biz sadece bir fonksiyon değiliz anlam, hikâye ve değer taşıyoruz.
Ve özellikle gıdayla uğraşan herkesin, etik, içten ve gerçek bir etiketi olmalı.
