Gıda beyinde, kalpte ve toplumda iz bırakır.
Bir tabak yemek sadece mideye gitmez. Düşünceyi besler, duyguyu güçlendirip kültürü yaşatır.
Gıda,tarla ve raf arasında gidip gelen bir madde değildir. Aynı zamanda :
* Eğitim aracıdır.
* Duygu taşıyıcısıdır.
* Toplumsal yapıtaşıdır.
Bugün kötü beslenme yalnızca sağlık sorununa değil ! öğrenme güçlüğüne, öfkeye, dikkat dağınıklığına, sosyal izolasyona da neden olur.
Yani mesele sadece “ne yiyoruz” değil. Ne hissediyoruz, neye dönüşüyoruz ve toplum olarak neye evriliyoruz ?
Bir çocuk sağlıklı beslenmiyorsa sadece kilo almaz. Dünyanın en güzel duygusu olan hayalleri yavaşlar.
Bir işçi yeterli gıda almıyorsa sadece yorgun olmaz. Verimi düşer ve yaratıcılığı azalır.
Bir toplum kötü besleniyorsa sadece hastalanmaz. Düşünme biçimi bozulup dengesizleşir. Ve işte tam bu yüzden, gıda sadece bir ekonomi politikası değil kalkınma stratejisidir.
Yani finalini şöyle yorumlamak istiyorum. “Gıda karında sindirilir. Ama etkisi toplumun her hücresine yayılır”
