Değişimler bazen sessiz başlar.
Bir konferans salonunda, laboratuvarda, fabrikanın üretim bandında değil, belki de sıcak bir fırının kapağı açıldığında. Çünkü bazı değişimler alkışla değil, kokusuyla gelir.
Binlerce yıldır ekmek insanlığın en temel besini oldu. Medeniyetler onun etrafında kuruldu, savaşlar onun için yapıldı, toplumlar onunla doydu. Bugün aklıma şu soru geldi.
Yarının ekmeği, dünün ekmeği gibi mi olmalı?
Artık sadece karnımızı doyuran ürünler üretmek yeterli değil. Hepimizin daha fazla proteine, daha kaliteli beslenmeye ve daha fonksiyonel gıdalara ihtiyacı var. Akşam fırının başında saatler geçirirken şunu düşündüm.
Ben sadece hamur yapmıyor ilimle yoğrulmuş bir fikri,sabırla büyüyen bir hayali ve geleceğin beslenme anlayışını şekillendiriyorum.
Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte fırından çıkan yalnızca ekmek değil geleceğin kokusuydu.Bu ekmekler yalnızca sporcular için üretilmedi.
Çocuklar için…
Yoğun çalışanlar için…
Yaş alan bireyler için…
Daha dengeli beslenmek isteyen herkes ama herkes için…
Çünkü yüksek protein artık bir sporcu besini değil, temel beslenme yaklaşımının önemli parçalarından birisi. Belki yıllar sonra bu ürünlere dönüp baktığımızda şunu söyleyeceğiz Aslında değişim tam da burada başlamıştı.
Ben buna inanıyorum ve her yeni ekmekte, sadece un, su ve mayayı değil, bir umudu da fırına veriyorum.
Fırın sıcak…
Yol uzun…
Ama hayaller hiç olmadığı kadar canlı…
