Bugün güzel bir makale okudum. Dikkatimi çekti ve diyor ki bir noktasında “ruh hali menüde yoksa, o gün sağlıklı beslenmek zordur”
Sağlıklı beslenmek sadece tabakta ne olduğuyla ilgili değildir. Bazen çatal değil, ruh halimiz karar verir ne yiyeceğimize.
Yorgunsak…
Stresliysek…
Kaygılıysak…
Çoğu zaman ne yemeliyim değil, neyle avunabilirim sorusunu sorarız kendimize.
Bir araştırmaya göre, mutsuz bireylerin %48’i karbonhidrat ağırlıklı gıdalara yöneliyor. Aynı çalışmada, duygusal açlıkla yeme davranışı arasında güçlü bir korelasyon olduğu ortaya konulmuş.
Yani iştahımız sadece fizyolojik değil, psikolojik olarak da şekilleniyor. Ve çoğu zaman, menüde sebze olsa bile, içinde umut yoksa tabağa uzanmıyoruz.
Peki ne yapmalı ?
• Kendimizi suçlamak yerine ne hissettiğimizi anlamalıyız.
• Sağlıklı beslenmenin ilk adımı duygusal farkındalık.
• Belki de tabağa değil, aynaya bakmalı ve kendimize “Nasılsın?” demeliyiz.
Her birey biriciktir. Her tabak da öyle. Ama ruhun açsa, mide doymaz. Bugün ne yediğini değil, ne hissettiğimizi de sormamız gerekiyor kendimize.
Çünkü bazen iyi hissetmek, en iyi besindir.
