Gelecekte aynı yemeği herkese satmak eski bir fikir olarak görülebilir.
Bugün bir markete girdiğimizde hepimiz aynı rafların önünden geçiyoruz.
20 yaşındaki genç de…
45 yaşındaki yoğun çalışan da…
70 yaşındaki birey de…
Sporcu ve gün boyu masa başında çalışan da…
Aynı ekmeği, aynı atıştırmalığı, aynı içeceği satın alıyoruz. Ama bedenlerimiz aynı değil, ihtiyaçlarımız da aynı değil.İşte gıda dünyasının önündeki en büyük değişimlerden birinin burada başlayacağını düşünüyorum. Gıda, kitlesel üretimden kişisel ihtiyaca doğru ilerliyor. Bir çocuk büyümeyi destekleyen besin öğelerine ihtiyaç duyarken, yaş alan bir birey kas kütlesini ve fonksiyonunu korumaya daha fazla önem verebilir.
Bir sporcu toparlanmayı düşünürken, masa başında çalışan biri tokluk ve günlük beslenme dengesini önceliklendirebilir. Aynı kalori farklı bedenlerde aynı hikâyeyi yazmıyor. Gelecekte market raflarında sadece ekmek, içecek, atıştırmalık yazmayacak.
Ürünler çok daha net bir amaca göre tasarlanacak. Büyüme dönemi, aktif yaşam kas korunmasını destekleyen beslenme, ileri yaş beslenmesi, yoğun yaşam temposu için. Çünkü gıdanın geleceğinde en önemli soru artık yalnızca bu ürünün içinde ne var olmayacak. Asıl soru bu ürün kimin ihtiyacı için tasarlandı?
Yıllarca insanı mevcut gıdaya uydurmaya çalıştık.Şimdi gıdayı insanın yaşam dönemine ve ihtiyacına göre yeniden düşünme zamanı geldi. Bana göre gıda sanayisi daha fazla çeşit üretenlerin değil insanı daha iyi anlayanların dönemi olacak. Çünkü 7 yaşındaki bir çocukla 70 yaşındaki bir insanın bedenine aynı gözle bakmıyoruz. Belki artık tabaklarına da aynı gözle bakmamalıyız.
Gıdalar herkese satılan değil, kime hizmet ettiğini bilen gıdalar olmalı.
