Dün gece okuduğum bir rapor beni gerçekten durdurdu.
Aynı dünyada hem açlık hem de obezite aynı anda nasıl artabilir?
İlk düşündüğüm şey, bu verilerden birinin yanlış olduğuydu. Ama değildi.
Birleşmiş Milletler, FAO ve Dünya Sağlık Örgütü'nün yayımladığı raporları incelemeye devam ettikçe, aslında çok daha büyük bir gerçekle karşılaştım. Yaklaşık 733 milyon insan kronik açlıkla mücadele ediyor, 2 milyar insan, demir, iyot ve A vitamini gibi temel mikro besinleri yeterince alamıyor yani aynı dünyada 1 milyardan fazla yetişkin ise obeziteyle yaşıyor.
İlk bakışta bu rakamlar birbirini çürütüyor gibi görünüyor. Oysa tam tersine hepsi aynı gerçeği anlatıyor. Artık dünyanın en büyük sorunu yalnızca gıda üretmek değil. İnsanı gerçekten besleyebilmek.
Çünkü bir insanın karnı tok olabilir ama hücreleri aç kalabilir. Yeterince kalori alabilir ama yeterince protein, vitamin, mineral ve diğer temel besin öğelerini alamayabilir.
İşte bu nedenle bilim dünyası son yıllarda çok önemli bir kavramı daha sık kullanıyor:
"Gizli Açlık" (Hidden Hunger).
Bana göre 21. yüzyılın en büyük gıda paradoksu budur. Bir yanda açlık, diğer yanda aşırı tüketim. Ve bunların tam ortasında, yeterince beslenemeyen milyonlarca insan.
Bence daha fazla gıda nasıl üretiriz? değil, insanları gerçekten nasıl besleriz?
Geleceğin rekabeti üretim miktarında değil, üretilen gıdanın besleyici değerinde olacak.
